TAKVİM YAPRAĞINDAN DEĞİL PEYGAMBERİMDEN ÖĞRENDİM!

Batının tüketim kültürü içinde hediye paketlerine sarıp vitrinlere koyduğu bir Kadınlar Günü onların olsun.

Benim inancımda kadın; bir günün değil, ömrün hürmetine layıktır. Anneye “öf bile deme” diye öğreten, cenneti annelerin ayakları altına seren bir rahmet anlayışı var.

Kadını meta değil emanet bilen bir merhamet medeniyeti var. Kadına değer vermeyi takvimden değil vahiyden öğrenen;

PEYGAMBERİM VAR BENİM.

Kadını sadece alkışlayan değil, ona saygıyı ibadet gibi öğreten bir rehberim var. “Sizin en hayırlınız, hanımlarına en iyi davranandır.” diyerek erkekliğin ölçüsünü merhametle belirleyen;

PEYGAMBERİM VAR BENİM.

Evinde eşine yardımcı olan, kız çocuklarını utanç değil rahmet sayan bir örneklik var. Kadının onurunu toplumun onuru sayan;

PEYGAMBERİM VAR BENİM.

Kız çocuklarının diri diri toprağa gömüldüğü bir çağda, onların elinden tutup insanlığın baş tacı yapan;

PEYGAMBERİM VAR BENİM.

Kızı Fâtıma’yı görünce ayağa kalkıp onu sevgiyle karşılayan, alnından öpen nezaket timsali;

PEYGAMBERİM VAR BENİM.

Kızları olanı müjdeleyen, onları güzel yetiştireni cennetle müjdeleyen, kadının varlığını rahmet vesilesi olarak öğreten;

PEYGAMBERİM VAR BENİM.

Kadını sadece anne olarak değil, eş olarak, birey olarak, insan olarak onurlandıran, onların haklarını Allah’ın emaneti sayan;

PEYGAMBERİM VAR BENİM.

Kadınlara iyi davranmayı vasiyet olarak bırakan, kadının kalbini incitmeyi imanla bağdaştırmayan;

PEYGAMBERİM VAR BENİM.

Bir gün çiçek verip yılın geri kalanında unutanların kutlamaları onların olsun.

Bizim dünyamızda kadın; annemizdir, eşimizdir, kızımızdır ve onlar bize emanettir. Onlara iyiliği sadece bir gün değil, her gün hatırlatan bir rahmet;

PEYGAMBERİM VAR BENİM.

Kadınlara değeri sloganlarla değil, mesaj ve kutlamalarla değil; soyundurarak değil, şehvetin objesi yaparak değil; Hz. Peygamberimizin verdiği kıymet ve değeri vererek gerçek anlamda vermiş oluruz.