HAYATIMIZ DA BİR EMANETTİR!

Günümüzde insanın özgürlüğünü sınırsızlık olarak algıladığına sıkça şahit oluyoruz. “İstediğimi yaparım, istediğimi alırım, kimse beni sorgulayamaz!” anlayışı giderek yaygınlaşıyor.

Oysa insan özgürdür ama sınırsız değildir. İradesi vardır ama sorumluluğu da vardır. Hayat, üzerinde dilediğimiz gibi tasarruf edeceğimiz bir mülk değil, hesabını vereceğimiz bir emanettir.

24 Kasım 2009'da ABD'de 26 yaşındaki John Edward Jones, bir mağarada ilerleyerek daracık bir geçitte baş aşağı sıkışıp kalmış. Yaklaşık 27 saat süren kurtarma çabalarına rağmen kurtarılamamış. Böylelikle, genç adamın hayatı, birkaç santimetrelik dar bir geçitte son buluyor. Ailesinin de izniyle mağara girişi beton dökülecek kapatılmış, o ise kendi eliyle kendisini diri diri mezara gömmüş olarak hayatına noktayı koyuyor.

Bu trajedi aslında bize çok şey anlatıyor:

- Her merakın peşinden gitmek zorunda değiliz.

- İnsan güçlüdür ama sınırsız değildir.

- Teknoloji, imkân ve cesaret insanın acziyetini ortadan kaldırmaz.

- Her kararı gözden geçirme fırsatımız olmayabilir. Bazı hatalar ölümcül olabilir.

- Cesaret, tedbirsizlik değildir. Tehlikeyi küçümsemek özgürlük değil, sorumsuzluktur.

- Hayatımız yalnızca bizi ilgilendirmez. Bizim sorumlu olduğumuz bir ailemiz vardır.

Daha bir çok dersler çıkarılabilir elbette...

İnancımız bize tevekkülü öğretir; fakat tevekkül tedbiri terk etmek değildir. Önce tedbir, sonra tevekkül...

İnsan her şeyi kontrol edebileceğini zannederken bir anda kendi çaresizliğiyle yüzleşebilir. Sınırsız kudret sahibi yalnızca Allah'tır.

Rabbimiz şöyle buyuruyor:

وَمَا تَدْرِي نَفْسٌ مَاذَا تَكْسِبُ غَدًا وَمَا تَدْرِي نَفْسٌ بِأَيِّ أَرْضٍ تَمُوتُ

“Hiç kimse yarın ne kazanacağını bilemez. Hiç kimse nerede öleceğini de bilemez.” (Lokmân, 31/34)

Hayat bizim değil, bize verilmiş bir emanettir. Özgürlüğümüzün bir sınırı, tercihlerimizin bir sorumluluğu, hayatımızın ise bir hesabı vardır.

Bilelim ki her gidilen yerden dönülmez, her yapılan hata telafi edilmez, her kaybedilen şey geri kazanılmaz.

Öyleyse hayatı hoyratça tüketmeyelim; bize emanet edilen ömrü, aklı, bedeni ve imkânları sorumluluk bilinciyle yaşayalım.