DEĞERLERİNİ KAYBEDEN BİR NESLİ KİM YETİŞTİRDİ?

Hasan Demirci
18 Kasım 2026 Çarşamba 10:29
Bir suçlu arıyor değilim. Sonuçları konuşarak, tartışarak bir neticeye varılamayacağının bilinmesini isterim. Sebepleri konuşmadan, sebepleri oluşturan şartları ortadan kaldırmadan bu sorunun cevabını bulamayız.
Kutsalı, aidiyeti, millî ve manevî değerleri, tarihî hafızayı, aileyi, mahremiyeti, edebi, hayayı, vefayı, merhameti ve ortak vicdanı ayaklar altına alan, giderek daha görünür hâle gelen değer kaybını ortaya çıkaran şartlar nelerdir? Bu soruya cevap arıyorum.
Bir nesil, bir sabah uyanıp kendiliğinden değerlerine yabancılaşmaz. Bir genç, bir anda kutsalı önemsiz, aileyi gereksiz, ahlakı çağ dışı görmeye başlamaz.
Bunun arkasında bir süreç ve birbirini besleyen toplumsal şartlar var.
Peki, bu nesli kim, nasıl yetiştirdi?
Çocuklarımıza dürüstlük anlatıyoruz ama evde dürüst davranmıyoruz. Saygıyı öğütlüyoruz ama çocuk, saygısızlığımıza şahit oluyor. İyi bir meslek, yüksek kazanç ve makam istiyoruz; fakat nasıl bir insan olması gerektiğini aynı kararlılıkla istemiyoruz.
Böylece başarı, ahlakın; diploma, şahsiyetin önüne geçiyor.
Eskiden çocuğu aile, okul, öğretmen ve toplumun irfanı şekillendirirdi. Bugün bunların yanına sınırsız bir dijital dünya eklendi. Algoritmalar çocuklarımıza neyi izleyeceklerini, neyi beğeneceklerini ve neyi normal kabul edeceklerini öğretiyor.
Dijital kültür adeta şöyle sesleniyor:
- Değerli olmak için görünür olmalısın.
- Mutlu olmak için tüketmelisin.
- Önemli olmak için beğenilmelisin.
- Özgür olmak için sınır tanımamalısın.
Sonuçta bütün değer yargılarımız küçümseniyor, aşağılanıyor, hor ve hakir görülüyor. İnsanın değeri karakteriyle değil; telefonu, arabası, kıyafeti ve sahip olduklarıyla ölçülüyor.
Bir de yetişkinlerin tutarsızlıkları var.
Ahlaktan söz edenlerin ahlaksızlığı, adaletten söz edenlerin adaletsizliği, dürüstlükten söz edenlerin çıkar ilişkileri gençlerimizin değer algılarını yerle bir ediyor.
Çünkü gençler çoğu zaman anlatılanlara değil, yaşananlara bakıyor. Sözlerinizle öğüt verirsiniz ama hayatınızla örnek olursunuz.
Gençlerimize özgürlük de yanlış anlatılıyor. Özgürlük, hiçbir sınır tanımamak değildir. İnsanın yapabileceği her şeyi yapmaması gerektiğini de bilmesidir. Sorumluluktan koparılmış özgürlük, başkasının hakkını ihlal etme serbestisine dönüşür.
Bir akademisyen kadının, “Biz asılız, dolayısıyla bizim istemediğimiz bir şeyin bu ülkede olması mümkün değil.” sözlerini hatırlarsınız.
Bu anlayış bile özgürlük kavramının nasıl bir tahakküm aracına dönüştürülebileceğini göstermektedir.
Üstelik hakaretin mizah, küfrün samimiyet, kabalığın özgüven, saygısızlığın cesaret olarak sunulduğu bir toplumsal dil içinde edep duygusunun korunmasını bekliyoruz.
Günün sonunda kolay olanı seçip gençleri suçluyoruz. Oysa önce kendimize sormalıyız:
Bir nesli yetiştiren aileyi, eğitimi, kültürü ve toplumsal iklimi kimler, nasıl şekillendirdi?
Bir neslin değerleri kayboluyorsa yalnızca o nesli değil, onu yetiştiren sistemi de sorgulamamız gerekir.
Çünkü çocuklarımıza yalnızca evler, arabalar ve paralar miras bırakmıyoruz. Aynı zamanda yaşadığımız hayatı, davranışlarımızı ve değerlerimizi de miras bırakıyoruz.
Sonuç olarak meselemiz yalnızca iyi nesil yetiştirmek değil; meselemiz, iyi insan yetiştirebilen bir toplum oluşturabilmektir.
Şimdi tekrar soruyorum;
DEĞERLERİNİ KAYBEDEN BİR NESLİ KİM YETİŞTİRDİ?
- Geri
- Ana Sayfa
- Normal Görünüm
- © 2012 Duyuru Gazetesi

Türkçe karakter kullanılmayan ve büyük harflerle yazılmış yorumlar onaylanmamaktadır.